Projekty dydaktyczne realizowane w oparciu o technologię WIKI¹⁾ zyskują na popularności w nauczaniu akademickim, ponieważ wykorzystują społecznościowy potencjał przestrzeni nowych mediów, w której większość studiujących odnajduje się równie dobrze, jak w kontakcie z bardziej tradycyjnymi wytworami kultury słowa pisanego. Ta 'zdigitalizowana' forma kształcenia różni się jednak w istotny sposób od 'analogowych' metod pracy z tekstem, na co wskazuje Engelbert Niehaus²⁾:

“Studiujący przyzwyczajeni są do przedkładania gotowych prac zaliczeniowych osobie prowadzącej zajęcia, która ocenia końcowy efekt pracy nad tekstem. Współtworzenie treści na stronach WIKI, aktualizowanych w czasie rzeczywistym w oknie przeglądarki internetowej, wymaga od uczestników takiego projektu myślenia w kategoriach prototypu, a nie gotowego produktu: studenci kolaboratywnie rozwijają sugerowane przez siebie pomysły, które, traktowane jako swego rodzaju "półprodukty", mogą być udoskonalane przez wszystkich członków grupy projektowej.”

Odpowiednio przygotowany projekt WIKI może stanowić przestrzeń zachęcającą do eksperymentowania nad tworzeniem zasobów internetowych, a ich współautorzy mogą wzajemnie się inspirować i wspierać w trakcie realizacji projektu.

WIKI jako narzędzie dydaktyczne: pro i contra

+	-
elastyczny czas realizacji zadań, bez ograniczeń mobilności :)	nauka w środowisku sprzyjającym rozproszeniu i dekoncentracji
wysoce motywujący efekt "natychmiastowości rezultatu", znamienny dla kultury publikowania on-line (m.in. dzięki multimedialnej wizualizacji prezentowanych treści)	niedobór 'motywatorów' zewnętrznych (słabsze efekty kształcenia u osób nienawykłych do systematycznej nauki)
zwiększone efekty kształcenia dzięki metodom wspierającym 'samomotywację' (możliwość swobodnego wypróbowania różnych strategii działań, wykorzystanie skłonności do uczenia się przez zabawę)	wymogi techniczne: solidne łącze internetowe
uwzględnianie indywidualnego tempa/rytmu nabywania umiejętności poszczególnych uczestników kursu	większe nakłady pracy dot. redakcji i korekty tekstów (dbanie o poprawność składniową kodowania, kontrola błędów konwersji)
rozwijanie umiejętności krytycznej oceny wiarygodności źródeł internetowych
kształtowanie kultury dyskusji, doskonalenie sztuki argumentowania i negocjacji
rozładowanie negatywnej dynamiki powstającej w trakcie zajęć grupowych w czasie rzeczywistym — dzięki możliwości asynchronicznej koordynacji pracy nad projektem

layout tabeli: Natalia